ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

ఈ దేశం నాకు ఏమిచ్చింది?.....

 

'ఈ దేశం నాకు ఏమిచ్చింది?' అన్న ప్రశ్నకు బదులుగా 'నువ్వు దేశానికి ఏమిచ్చావని ఆలోచించాలి' అనే సలహాను మనం ఎన్నోసార్లు వింటూనే ఉన్నాం. ఆ ప్రశ్న- నిరాశకు చిహ్నం! 'ఈ దేశం నాకు ఏమీ ఇవ్వలేదు' అనే అపోహ ఆ ప్రశ్నలోంచి స్పష్టంగా ధ్వనిస్తోంది. ఈ దేశం ఎన్నెన్ని ఇచ్చిందో చెబితేనే ఆ సందేహం తీరుతుంది. ఆ అసంతృప్తి కనుమరుగవుతుంది. అంతేగాని, ఎదురు ప్రశ్నతో నోరు మూయిస్తే అపోహ ఎప్పటికీ అలాగే ఉండిపోతుంది.

మానవులుగా జన్మించవలసి వస్తే దేవతలు ఎంపిక చేసుకొనే ప్రదేశం-భారతదేశం. వివేకవంతులైన విదేశీ సాధకుల జ్ఞాన పిపాసకు చల్లని చలివేంద్రం ఈ దేశం. భారతదేశం ప్రపంచానికి భగవద్గీతను ప్రసాదించింది. అసాధారణమైన స్ఫూర్తిని అందించింది. కాళిదాస వ్యాస వాల్మీకాది మహామహా కవులకు ఈ దేశం జన్మనిచ్చింది. భారత భాగవత రామాయణాది మహా కావ్యాలను సృజించింది. ఏ రంగాన్ని అధ్యయనం చేసినా- ఆ రంగానికే ఆణిముత్యాలనదగిన ప్రతిభామూర్తుల కారణజన్ములను లోకానికి కానుక చేసింది. సాక్షాత్తు అవతారమూర్తులకే ఈ దేశం అమ్మఒడిగా నిలిచింది. తాను తరించింది, లోకాన్ని తరింపజేసింది.


'భారతదేశం ఎంతో ప్రత్యేకమైనది. భగవదనుగ్రహం సాధించిన కొద్ది దేశాల్లో భారతదేశం ముఖ్యమైనది' అని ఎన్‌సైక్లోపీడియా బ్రిటానికా స్పష్టంగా ప్రకటించింది. 'ఏ దేశపు ఆకాశం దిగువన మానవ మస్తిష్కం పూర్తిస్థాయి వికాసాన్ని సాధించింది? మనిషి కోరదగిన కానుకలన్నింటినీ ఏ దేశం సంపూర్ణంగా చేజిక్కించుకొంది? విశ్వమానవ సమస్యలను కూలంకషంగా అవగాహన చేసుకొని, వాటికి పరిష్కారాలను సూచించగల సత్తాను ఏ దేశం సాధించింది? ఇలా నన్ను ఎవరైనా అడిగితే, తక్షణం నేను భారతదేశం వైపు వేలు చూపిస్తాను' అని ప్రకటించాడు- ప్రసిద్ధ జర్మన్‌ తత్వవేత్త మేక్స్‌ ముల్లర్‌! అదీ- ఈ దేశ నాగరికత! అదీ- ఈ దేశం ఘనత!


మనల్ని మనం పరిచయం చేసుకున్నప్పుడు- మన పేరు, వ్యక్తిగత విశేషాలు, ఉద్యోగం, మాతృభాష... వంటివాటిని ప్రస్తావిస్తాం. విదేశాల్లో అయితే, మన పరిచయం 'మేము భారతీయులం' అనే మాటతో మొదలవుతుంది. అలాంటి సందర్భాల్లో మన గొంతులోంచి తొంగిచూసే ఒకానొక అనిర్వచనీయమైన గర్వరేఖను మనం గుర్తించవచ్ఛు ఏదో తెలియని పురావైభవపు వారసత్వ హోదా ఆ పలుకులో ధ్వనించడాన్ని మనం గమనించవచ్ఛు ఆ సౌభాగ్య వీచిక, ఆ హుందాతనపు సూచిక- మన పూర్వీకుల భిక్ష. మనది రుషుల పరంపర, పరమ గురువుల వారసత్వం. 'ఈ దేశం నాకు ఏమీ ఇవ్వలేదు' అనుకోవడం మన భావదారిద్య్రానికి, అజ్ఞానానికి గట్టి నిదర్శనం. మనదేశం ఘనత ఎంతటిదో మనకే తెలియకపోవడం వట్టి అవివేకం.


'నా దేశం భగవద్గీత... నా దేశం అగ్నిపునీత సీత... నా దేశం కరుణాంతరంగ... నా దేశం సంస్కార గంగ...' అన్నారు సినారె. ఆ తరహా అద్భుత భావన మన నరనరాల్లో ఉప్పొంగితే తప్ప, 'నేను భారతీయుణ్ని' అని చెప్పుకొనే అర్హత మనకు దక్కదు. ఆ పరమాద్భుత సంపదకు మనం వారసులు కావడం వీలుకాదు.

వ్యాఖ్యలు

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

ఇంగ్లీషువాడు .. వాడి భాష మనకి రాదు...

ఇంగ్లీషువాడు సప్తసముద్రాలు దాటి వచ్చేశాడు. ముందు వ్యాపారం చేయడానికి... తరువాత అధికారం చెలాయించడానికి.... వాడి భాష మనకి రాదు... వాడు "గాడ్ ఈజ్ గుడ్" అనేవాడు. మనకి అది "గాడిదగుడ్డు" గా అర్థమైంది. మనం "రాజమహేంద్రి" అన్నాం... వాడికి "రాజమండ్రి"లా వినిపించింది. మన మాట వాడికి అర్ధమయ్యేది కాదు... వాడి భాష మనకి బోధపడేది కాదు. వ్యాపారం, పరిపాలన వాళ్ల అవసరం కనుక తెల్ల అధికారులు ఒక్కొక్కరూ తెలుగు పదాలను పట్టుకున్నారు. డిక్షనరీలు తయారు చేశారు. 1818లో విలియం బ్రౌన్ తొలి తెలుగు - ఇంగ్లీషు డిక్షనరీ తయారుచేశాడు. 1821లో క్యాంప్ బెల్ ఇలాంటిదే ఇంకో నిఘంటువు తయారుచేశాడు. మన మాటలు వాడికి అర్థమయ్యాయి. కానీ వాడి మాటలు మనకి అర్ధం కావాలి కదా. అవసరం వాడిది. అందుకే జాన్ కార్నిక్ మారిస్ అనే వాడు ఇంగ్లీషు తెలుగు డిక్షనరీ తయారు చేశాడు. ఆ తరువాత సీ.పీ. బ్రౌన్ దొర ఇంకో డిక్షనరీ 1852 లో (ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామానికి సరిగ్గా అయిదేళ్ల ముందు) తయారు చేశాడు. చాలా మంది తెల్ల అధికారులు దుబాషీలను పెట్టుకున్నారు. దుబాషీలంటే ద్విభాషీలు. అటుది ఇటు ఇటుది అటు వివరించి చెప్పగలవారు వీరు. కాన

నాన్న ... ఒక అద్భుతం

  ఓ కుర్రాడు 👲 కోపంతో ఇల్లు వదిలి వచ్చేశాడు😤 ఎంత కోపంతో వచ్చాడంటే..  తను చూసుకోలేదు  తన కాళ్లకు వాళ్ల నాన్న బూట్లు వేసుకు వచ్చేశాడని.👞👞  కొడుక్కి ఒక మోటార్ సైకిల్ కొనలేని వాడు కొడుకు ఇంజనీర్ కావాలని కలలు కనడం ఎందుకో.. అంటూ తండ్రిని తిట్టుకుంటూ మరీ ఇంటినుండి బయటికి వచ్చేశాడు.😁 చాలా పెద్దవాడినయ్యాక గాని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళను అని నిశ్చయించుకున్నాడు. 😒 ఇంటి నుండి వచ్చేప్పుడు  కోపం కొద్దీ… ఎప్పుడూ ముట్టుకోనివ్వని వాళ్ల నాన్న పర్సు కొట్టుకోచ్చేశాడు 😉 అమ్మకి కూడా తెలియకుండా  రాసే లెక్కలన్నీ దాంట్లోనే  ఉంటాయని వాడి నమ్మకం.s👲 నడుస్తుంటే బూట్లలో ఏదో తగులుతోంది .  కరుస్తూ ఉన్నట్టు ఉంది .  బూటు లోపల సాఫ్ట్ గా లేదు . మడమ నొప్పెడుతోంది .😣 అయినా అతని కోపం దానిని లెక్కచెయ్యనివ్వలేదు .  లోపల తడి తడి గా అనిపించింది . కాలు ఎత్తి చూశాడు.... బూటు అడుగున చిన్న కన్నం..👞 కుంటుతూనే బస్ స్టాండ్ వచ్చాడు ఎటైనా వెళ్లిపోదామని..!! v🚶 విచారణ లో వాకబు చేస్తే తెలిసింది గంట దాకా బస్ ఏదీ లేదని 🚌 సరే ఏంచేస్తాం. అప్పటి దాకా …  నాన్న పర్సు లో ఏంఉందో చూద్దామని  పర్సు తెరిచాడు ఈ కుర్రాడు . ఆఫీసు లో 40,000 అప్పు తీ

శివతత్వం - పాము, అగ్ని, భూతపిశాచాలు

శివశంకరన్ కంచి మఠానికి చాలాకాలంగా పెద్ద భక్తుడు. ఒకరోజు పరమాచార్య స్వామి వారి దర్శనానికి మఠానికి వచ్చినప్పుడు ఒక సేవకుడు అతనితో చాలా అమర్యాదగా ప్రవర్తించాడు. అతను దాన్ని తనకు జరిగిన అవమానంగా తలచాడు. వెంటనే స్వామి వద్దకు వెళ్ళి ఆ సేవకునిపై చాడిలు చెప్పాలని అతనికి లేదు. అతనికి ఒకసారి స్వామివారితో మాట్లాడే అవకాశం దొరికింది. ఏదో సందర్భానుసారంగా మాట్లాడుతూ పరోక్షంగా తన గుండెల్లో ఉన్న బరువు దింపుకోవడానికి, అరటిపండులోకి సూదిని గుచ్చినట్లుగా, “మఠం పరిచారకులు కొంతమంది చాలా కఠినంగా మాట్లాడుతున్నారు. కొన్ని తప్పులు చేస్తున్నారు. ఇతరులతో డబ్బు పుచ్చుకుంటున్నారు. పరమాచార్య స్వామివారు వీళ్ళతో ఎలా వేగుతున్నారో నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది” అని అన్నాడు మహాస్వామి వారు గట్టిగా నవ్వారు. “నువ్వు చెప్తున్నది నాకేమి కొత్తది కాదు” అన్నట్టుగా చూసి, మాట్లాడడం మొదలుపెట్టారు. ”వేలమంది పనిచేసే ఒక కర్మాగారం తీసుకుందాం. అందరూ నైపుణ్యం కలవారు మంచివారు కాదు కదా? ఎన్నో లక్షల మంది పభుత్వ కార్యాలయాల్లో పని చేస్తున్నారు. అందరూ ఒకేరకమైన నిబద్ధతతో పని చెయ్యరు. చాలా మంది అసలు పని కూడా చెయ్యరు. పని చేసినా అది సరిగ్గా చెయ్యరు, అ