ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

నఖ, వాయుజ,చర్మాణి, లోహ, శారీరజస్తథా....అంటే


నఖ, వాయుజ,చర్మాణి, లోహ, శారీరజస్తథా....

శిశుర్వేత్తి పశుర్వేత్తి వేత్తి గానరసం ఫణిః"


అంటే సంగీతానికి పిల్లలు, జంతువులు, పాములు మొదలైనవి  మైమరచి దానికి  వశం కావడం జరుగుతుంది.

చక్కని సంగీతం అలజడిగా వున్న మనసుకు ప్రశాంతతనిస్తుంది. కమ్మటి సంగీతం మనసును శరీరాన్ని పులకింప చేస్తాయి.

ఇలాంటి సంగీతం సృష్టించాటనికి ఎలాంటి వాద్యాలు అవరసరమో చూద్దాం.

 వాద్యములు నాలుగు రకాలు

అవి

(1) తతములు = తీగసాయంతో వాయించగల వాద్యములు.ఉదా॥ వీణ.

(2) సుషిరములు = వాయువును ఊదడం ద్వారా సంగీతాన్ని పలికించడం.ఉదాll నాదస్వరం, వేణువు.

(3) అవనద్ధములు అనగా చర్మంచే నిర్మించడం జరిగినవి.తప్పెట, డోలు, మొ॥నవి.

(4) కంచు, రాగి ఇనుము మొదలైన లోహంలచే తయారు చేయబడిన వాయిద్య పరికరములను ఘనములంటారు.ఉదా॥ తాళములు, గంట.


వీటిలో గోరులసాయంతో సంగీతాన్ని సృష్టించడం జరిగితే వాటిని నఖజములంటారు.

వాయువు ద్వారా సంగీతం సృష్టించడం జరిగితే వాటిని వాయుజమంటారు.

చర్మమునుండి సంగీత శబ్దాలు వెలువడితే వాటిని చర్మజమంటారు.

తాళం, గంట మొదలైనవాటిచే సంగీతం రావడం జరిగితే వాటిని లోహజమంటారు.

తతవాయిద్యాలలో వీణ ముఖ్యమైనది. వీణలలో

 నకులి, చిత్ర, విపంచి, మత్తకోకిల, ఆలాపిని, కిన్నరి, పినాకి, బృహతి, కళావతి, మహతి

 మొదలైనవి ప్రసిద్ధి చెందినవి.

వీణ తయారికి చండ్ర, పనస చెట్లను ఉపయోగిస్తారు.


ఇక సుషిరాలలో వంశం,పావము, సావికము, మురళి, మధుకరీ, కాహళం, శృంగం, శంఖం మొదలైన వాయిద్యాలు ప్రసిద్ధి.కాహళమంటే సన్నాయి లేదా నాగస్వరం.

ఇక అనద్ధములలో డోలు, డొల్లు, మర్ధలం, హుడుక్క, తబలా, లోహఘటం, ఢక్కా, రుంజా, డమరుకం, భాణం, దుందుభి, మృదంగం, ఖంజరి, భేరి మొదలైనవి ముఖ్యమైనవి.

గంట, జేగంట లేక జయగంట, కంచుతాళాలు, శుక్తిపట్టం మొదలైనవి ముఖ్యమైనవి.

గానాలు కూడా రెండురకాలు. ఒకటి గాత్రం గొంతునుండి సంగీతాన్ని వినిపింపచేయడం., రెండు వాద్యగానం, వాద్యపరికరాల ద్వారా సంగీతాన్ని సమకూర్చడం.


ఈ చతుర్విధ సంగీత పరికరాలను ప్రధాన, సహకారవాయిద్యములని రెండు రకాలు. వీణ, గోటు, నాగస్వరం మొదలైనవి ప్రధానమైనవి.

సహకార వాయిద్యాలను నాలుగురకాలుగా విభజించారు. అవి (1) గీత నృత్యాలకు సంబంధంలేకుండా వాయించేవాటిని శుష్కాలు అంటారు.

(2) గాత్రాన్ని అనురించేవి గాత్రజ్ఞుని అంటారు.

(3) నృత్యాన్ని అనుసరించి వాయించేవాటిని నృత్తానుగమంటారు.

(4) గీత, నృత్యాలను అనుసరించి వాయించే వాటిని ఉభయానుగమంటారు..

Credits  జి.బి.విశ్వనాథ. అనంతపురం.

Pic Credits: wallpaperaccess.com

కామెంట్‌లు

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

ఇంగ్లీషువాడు .. వాడి భాష మనకి రాదు...

ఇంగ్లీషువాడు సప్తసముద్రాలు దాటి వచ్చేశాడు. ముందు వ్యాపారం చేయడానికి... తరువాత అధికారం చెలాయించడానికి.... వాడి భాష మనకి రాదు... వాడు "గాడ్ ఈజ్ గుడ్" అనేవాడు. మనకి అది "గాడిదగుడ్డు" గా అర్థమైంది. మనం "రాజమహేంద్రి" అన్నాం... వాడికి "రాజమండ్రి"లా వినిపించింది. మన మాట వాడికి అర్ధమయ్యేది కాదు... వాడి భాష మనకి బోధపడేది కాదు. వ్యాపారం, పరిపాలన వాళ్ల అవసరం కనుక తెల్ల అధికారులు ఒక్కొక్కరూ తెలుగు పదాలను పట్టుకున్నారు. డిక్షనరీలు తయారు చేశారు. 1818లో విలియం బ్రౌన్ తొలి తెలుగు - ఇంగ్లీషు డిక్షనరీ తయారుచేశాడు. 1821లో క్యాంప్ బెల్ ఇలాంటిదే ఇంకో నిఘంటువు తయారుచేశాడు. మన మాటలు వాడికి అర్థమయ్యాయి. కానీ వాడి మాటలు మనకి అర్ధం కావాలి కదా. అవసరం వాడిది. అందుకే జాన్ కార్నిక్ మారిస్ అనే వాడు ఇంగ్లీషు తెలుగు డిక్షనరీ తయారు చేశాడు. ఆ తరువాత సీ.పీ. బ్రౌన్ దొర ఇంకో డిక్షనరీ 1852 లో (ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామానికి సరిగ్గా అయిదేళ్ల ముందు) తయారు చేశాడు. చాలా మంది తెల్ల అధికారులు దుబాషీలను పెట్టుకున్నారు. దుబాషీలంటే ద్విభాషీలు. అటుది ఇటు ఇటుది అటు వివరించి చెప్పగలవారు వీరు. కాన

నాన్న ... ఒక అద్భుతం

  ఓ కుర్రాడు 👲 కోపంతో ఇల్లు వదిలి వచ్చేశాడు😤 ఎంత కోపంతో వచ్చాడంటే..  తను చూసుకోలేదు  తన కాళ్లకు వాళ్ల నాన్న బూట్లు వేసుకు వచ్చేశాడని.👞👞  కొడుక్కి ఒక మోటార్ సైకిల్ కొనలేని వాడు కొడుకు ఇంజనీర్ కావాలని కలలు కనడం ఎందుకో.. అంటూ తండ్రిని తిట్టుకుంటూ మరీ ఇంటినుండి బయటికి వచ్చేశాడు.😁 చాలా పెద్దవాడినయ్యాక గాని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళను అని నిశ్చయించుకున్నాడు. 😒 ఇంటి నుండి వచ్చేప్పుడు  కోపం కొద్దీ… ఎప్పుడూ ముట్టుకోనివ్వని వాళ్ల నాన్న పర్సు కొట్టుకోచ్చేశాడు 😉 అమ్మకి కూడా తెలియకుండా  రాసే లెక్కలన్నీ దాంట్లోనే  ఉంటాయని వాడి నమ్మకం.s👲 నడుస్తుంటే బూట్లలో ఏదో తగులుతోంది .  కరుస్తూ ఉన్నట్టు ఉంది .  బూటు లోపల సాఫ్ట్ గా లేదు . మడమ నొప్పెడుతోంది .😣 అయినా అతని కోపం దానిని లెక్కచెయ్యనివ్వలేదు .  లోపల తడి తడి గా అనిపించింది . కాలు ఎత్తి చూశాడు.... బూటు అడుగున చిన్న కన్నం..👞 కుంటుతూనే బస్ స్టాండ్ వచ్చాడు ఎటైనా వెళ్లిపోదామని..!! v🚶 విచారణ లో వాకబు చేస్తే తెలిసింది గంట దాకా బస్ ఏదీ లేదని 🚌 సరే ఏంచేస్తాం. అప్పటి దాకా …  నాన్న పర్సు లో ఏంఉందో చూద్దామని  పర్సు తెరిచాడు ఈ కుర్రాడు . ఆఫీసు లో 40,000 అప్పు తీ

బ్రహ్మదేవా నీకు చాదస్తం పెరిగిపోతోంది .. శివుడికేం తెలియదు

నారదుడు త్రిలోకసంచారి.ఏ లోకానికైనా ఏ ప్రదేశానికైనా పాసుపోర్టు వీసాలులేకనే తిరిగేస్తుంటాడు. ఇతను ఏ దేశానికి వెళ్లినా, చివరకు శత్రుదేశాలకు వెళ్లినా అందరూ లేచి నిలబడి ఉచితాసనం ఇచ్చి గౌరవిస్తారే తప్ప తిరస్కరించరు.  తగులమారి, తంటాలమారి, జగడాలమారి అనే బిదురులు ఇచ్చేశారు. ఏవరు ఏమన్నా ఏమనుకున్నా సరే  చేయాల్సిన పనిని 4 G కంటే ముందుగా స్ఫీడుగా  కనెక్టై పని చేసేస్తాడు.ఇతని చర్యలు పనులు కొందరికి ఇబ్బందిగా వున్నా మరికొందరు చచ్చినా, అంతా లోకకళ్యాణానికేనంటాడు. నారాయణ నారాయణ అంటూ చిరతలు / చిడతలు వాయించుకొంటూ వెళుతుంటాడు. చివరికి దేవతలు రాక్షసులు కూడా నారదుడి దూరదృష్టి సరైనదేనని నమ్ముతారు. ఇలాంటి తగువులమారి నారదుడు భూలోకంలో ఒకసారి పయనిస్తుంటే కాలికేదో తగిలి ఠంగుమని శబ్దం వచ్చింది.నారదుడైన నా కాళ్ళకే ఏమిటబ్బా తగిలిందని వంగి చూచాడు. అదో మానవపుర్రె. నారదుడికి ఆసక్తి కలిగింది.పుర్రె చేతిలోకి తీసుకొని దాని కపాలం చూచాడు.ఆ కపాలం మీద తండ్రి బ్రహ్మదేవుడు వ్రాసిన గీతలు కనబడ్డాయి.అసక్తిగా చదివాడు. ఈ పుర్రె మూడు లోకాలను సందర్శిస్తుందనే  రాతను చదివాడు. నారదుడికి విస్మయం కలిగింది.పుర్రె ఏమిటి మూడు లోకాలను తిరగడమేమిట