ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

ఎపుడో నలభై ఎండ్ల క్రిందటి మాట.ఆవునుతిన్న పులికథ.

ఎపుడో నలభై ఎండ్ల క్రిందటి మాట.ఆవునుతిన్న పులికథ.



దాదాపు నలభై సంవత్సరాల క్రిందట అనుకొంటా రావుకొండలరావు గారి కథ ఒకటి యువ మాసపత్రికలో ప్రచురితమైంది. కథపేరు గుర్తు లేదుకాని  కథనంమాత్రం చాలా బాగా గుర్తుంది నాకు.


ఇది మనకు తెలిసిన ఆవు పులిలాంటి కథే అయినా ముగింపు మాత్రం పులి సహజధోరణి, ప్రవర్తన ఎలా వుంటుందో రావు కొండలరావుగారు అద్భుతంగా చూపారు. ఇంతకు కథ ఏమిటంటే...

గోవు ఒక్కటి అడవిలో మేతమేసుకొని ఇంటిదగ్గరున్న లేగదూడకు పాలివ్వటానికి ఆ సాయంత్రం వడివడిగా వస్తోంది. దార్లో ఆవును పులి అడ్డగించి బాగా ఆకలిగావుంది, నిన్ను తినేస్తానంది.

పుట్టిన ప్రతిప్రాణి ఎప్పుడో ఒకపుడు గిట్టకమానదు.పరుల ఆకలి తీర్చటానికి నా శరీరం ఉపయోగపడుతుందంటే అంతకంటే నాకింకేమి కావాలి అని ఆ ఆవు అంటూ 

ఓ పులిరాజా నన్ను తిని నీ ఆకలితీర్చుకో, అయితే నాదో చిన్నమనవి ఇంటిదగ్గర ఆకలితో నా దూడ నా కోసం కాచివుంది. త్వరగా వెళ్ళి నా బిడ్డకు పాలిచ్చి, నాలుగు బుద్ధిమాటలు చెప్పి వచ్చేస్తాను అనుమతివ్వు అంటూ ప్రాధేయపడింది.



తప్పించుకోటానికి ఇదో ఎత్తు కుదరదు, వెళ్ళటానికి వీల్లేదంటూ గర్జించిందా పులి. దానికా గోమాత పులిరాజా నేను గోమాతను ఆడిన మాట తప్పను ఈ సూర్యచంద్రులు భూమ్యాకాశాలు మీద ఆన, నేను తప్పక తిరిగివస్తా నన్ను వెళ్ళనివ్వు అంటూ దీనంగా ప్రాధేయపడిందా ఆవు.

పులిరాజు ఏ కళనున్నాడో సరేనన్నాడు. ఆవు పరువులెత్తి లేగదూడకు పాలిచ్చి పులికి తాను ఇచ్చిన మాట గురించి చెప్పి నాయనా అమ్మలేని వాడు దూది కంటే దుమ్ముకంటే చులకన. అందుకే దుష్టసహవాసం చేయెద్దు. చెడు అలవాట్లనేర్చుకోవద్దు, బావులగట్ల వెంబడి మేతకు పోవద్దు, ఆడిన మాట తప్పకు అంటూ కన్నీళ్ళతో బోధించింది. ఏం చేయాలో తోచక దూడ చిట్టి హృదయం బాధతో నిట్టూర్చింది. దూడ కళ్ళల్లో కన్నీళ్ళ ధార, ఆవు కంఠంలో గద్గత. ఆవుదూడలు ఏడ్చుకొంటూ పరస్పరం వీడ్కోలు చెప్పుకొన్నాయి.

ఆవు పులి దగ్గరకు వచ్చింది. గోమాత నిజాయితికి, సత్యవాక్పరిపాలనకు పులి ఆశ్చర్యపడింది. ఇలాంటి సచ్ఛీలురాలునా నేను తిని ఆకలి తీర్చుకోనేది అంటూ ఆలోచించి ఆవు మంచి హృదయాన్ని చూచి భోరున ఏడుస్తూ, అమ్మా గోమాత నీలాంటి మంచివారిని ఆడిన మాట తప్పనివారిని నేను తినను నువ్వు స్వేచ్ఛగా వెళ్ళినీ బిడ్డను కలుసుకోవచ్చు అంటూ కాళ్ళమీద పడింది.

అమ్మా గోమాత నిన్ను నాకు ఆహారంగా పంపిన లేగదూడను ఒకసారి చూడాలనుంది.పిలుచుకు రా ఒక్కసారంటూ అడిగింది.

ఆవు దానికేం భాగ్యమంటూ ఇంటికి వెళ్ళి పులి మంచితనం గురించి తెలియచేసి ఒక్కసారి నిన్ను చూడాలని ఆ వ్యాఘ్రం కోరుతోంది వెళదాం రా అంటూ చిట్టిదూడను పులివద్దకు తీసుకువెళ్లింది.

ఆవుదూడను చూడగానే ఆ శార్ధూలం బిగ్గరగా గాండ్రించి పంజావిసిరి  ఆవుదూడను ఒక్క దెబ్బతో చంపేసి దూడను టిఫిన్ గాను, గోమాతను భోజనంగాను తినేసింది.

ఇది నేటిసమాజంలో నీతినిజాయితికి వున్న విలువ.

*నిన్నటి రోజున (28:7: 2020 ) న మహనాటక రచయిత విలక్షణనటుడైన రావు కొండలరావుగారు కనుమూసారు. వారికి స్వర్గప్రాప్తి కలగాలని ప్రార్థిద్ధాం.*
.............................................................................................................

వ్యాఖ్యలు

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

ఇంగ్లీషువాడు .. వాడి భాష మనకి రాదు...

ఇంగ్లీషువాడు సప్తసముద్రాలు దాటి వచ్చేశాడు. ముందు వ్యాపారం చేయడానికి... తరువాత అధికారం చెలాయించడానికి.... వాడి భాష మనకి రాదు... వాడు "గాడ్ ఈజ్ గుడ్" అనేవాడు. మనకి అది "గాడిదగుడ్డు" గా అర్థమైంది. మనం "రాజమహేంద్రి" అన్నాం... వాడికి "రాజమండ్రి"లా వినిపించింది. మన మాట వాడికి అర్ధమయ్యేది కాదు... వాడి భాష మనకి బోధపడేది కాదు. వ్యాపారం, పరిపాలన వాళ్ల అవసరం కనుక తెల్ల అధికారులు ఒక్కొక్కరూ తెలుగు పదాలను పట్టుకున్నారు. డిక్షనరీలు తయారు చేశారు. 1818లో విలియం బ్రౌన్ తొలి తెలుగు - ఇంగ్లీషు డిక్షనరీ తయారుచేశాడు. 1821లో క్యాంప్ బెల్ ఇలాంటిదే ఇంకో నిఘంటువు తయారుచేశాడు. మన మాటలు వాడికి అర్థమయ్యాయి. కానీ వాడి మాటలు మనకి అర్ధం కావాలి కదా. అవసరం వాడిది. అందుకే జాన్ కార్నిక్ మారిస్ అనే వాడు ఇంగ్లీషు తెలుగు డిక్షనరీ తయారు చేశాడు. ఆ తరువాత సీ.పీ. బ్రౌన్ దొర ఇంకో డిక్షనరీ 1852 లో (ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామానికి సరిగ్గా అయిదేళ్ల ముందు) తయారు చేశాడు. చాలా మంది తెల్ల అధికారులు దుబాషీలను పెట్టుకున్నారు. దుబాషీలంటే ద్విభాషీలు. అటుది ఇటు ఇటుది అటు వివరించి చెప్పగలవారు వీరు. కాన

నాన్న ... ఒక అద్భుతం

  ఓ కుర్రాడు 👲 కోపంతో ఇల్లు వదిలి వచ్చేశాడు😤 ఎంత కోపంతో వచ్చాడంటే..  తను చూసుకోలేదు  తన కాళ్లకు వాళ్ల నాన్న బూట్లు వేసుకు వచ్చేశాడని.👞👞  కొడుక్కి ఒక మోటార్ సైకిల్ కొనలేని వాడు కొడుకు ఇంజనీర్ కావాలని కలలు కనడం ఎందుకో.. అంటూ తండ్రిని తిట్టుకుంటూ మరీ ఇంటినుండి బయటికి వచ్చేశాడు.😁 చాలా పెద్దవాడినయ్యాక గాని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళను అని నిశ్చయించుకున్నాడు. 😒 ఇంటి నుండి వచ్చేప్పుడు  కోపం కొద్దీ… ఎప్పుడూ ముట్టుకోనివ్వని వాళ్ల నాన్న పర్సు కొట్టుకోచ్చేశాడు 😉 అమ్మకి కూడా తెలియకుండా  రాసే లెక్కలన్నీ దాంట్లోనే  ఉంటాయని వాడి నమ్మకం.s👲 నడుస్తుంటే బూట్లలో ఏదో తగులుతోంది .  కరుస్తూ ఉన్నట్టు ఉంది .  బూటు లోపల సాఫ్ట్ గా లేదు . మడమ నొప్పెడుతోంది .😣 అయినా అతని కోపం దానిని లెక్కచెయ్యనివ్వలేదు .  లోపల తడి తడి గా అనిపించింది . కాలు ఎత్తి చూశాడు.... బూటు అడుగున చిన్న కన్నం..👞 కుంటుతూనే బస్ స్టాండ్ వచ్చాడు ఎటైనా వెళ్లిపోదామని..!! v🚶 విచారణ లో వాకబు చేస్తే తెలిసింది గంట దాకా బస్ ఏదీ లేదని 🚌 సరే ఏంచేస్తాం. అప్పటి దాకా …  నాన్న పర్సు లో ఏంఉందో చూద్దామని  పర్సు తెరిచాడు ఈ కుర్రాడు . ఆఫీసు లో 40,000 అప్పు తీ

శివతత్వం - పాము, అగ్ని, భూతపిశాచాలు

శివశంకరన్ కంచి మఠానికి చాలాకాలంగా పెద్ద భక్తుడు. ఒకరోజు పరమాచార్య స్వామి వారి దర్శనానికి మఠానికి వచ్చినప్పుడు ఒక సేవకుడు అతనితో చాలా అమర్యాదగా ప్రవర్తించాడు. అతను దాన్ని తనకు జరిగిన అవమానంగా తలచాడు. వెంటనే స్వామి వద్దకు వెళ్ళి ఆ సేవకునిపై చాడిలు చెప్పాలని అతనికి లేదు. అతనికి ఒకసారి స్వామివారితో మాట్లాడే అవకాశం దొరికింది. ఏదో సందర్భానుసారంగా మాట్లాడుతూ పరోక్షంగా తన గుండెల్లో ఉన్న బరువు దింపుకోవడానికి, అరటిపండులోకి సూదిని గుచ్చినట్లుగా, “మఠం పరిచారకులు కొంతమంది చాలా కఠినంగా మాట్లాడుతున్నారు. కొన్ని తప్పులు చేస్తున్నారు. ఇతరులతో డబ్బు పుచ్చుకుంటున్నారు. పరమాచార్య స్వామివారు వీళ్ళతో ఎలా వేగుతున్నారో నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది” అని అన్నాడు మహాస్వామి వారు గట్టిగా నవ్వారు. “నువ్వు చెప్తున్నది నాకేమి కొత్తది కాదు” అన్నట్టుగా చూసి, మాట్లాడడం మొదలుపెట్టారు. ”వేలమంది పనిచేసే ఒక కర్మాగారం తీసుకుందాం. అందరూ నైపుణ్యం కలవారు మంచివారు కాదు కదా? ఎన్నో లక్షల మంది పభుత్వ కార్యాలయాల్లో పని చేస్తున్నారు. అందరూ ఒకేరకమైన నిబద్ధతతో పని చెయ్యరు. చాలా మంది అసలు పని కూడా చెయ్యరు. పని చేసినా అది సరిగ్గా చెయ్యరు, అ