ప్రధాన కంటెంట్‌కు దాటవేయి

చెమరించిన నయనాల్లో చెదిరిపోని జ్ఞాపకం స్నేహం...

చెమరించిన నయనాల్లో చెదిరిపోని జ్ఞాపకం స్నేహం...

ఒడిదుడుకులలో ఓదార్పునిచ్చి...

ఒడ్డున చేర్చే అభయహస్తం స్నేహం...

ప్రతిఫలం ఆశించకుండా తోడై నిలిచేది స్నేహం...

హృదయాన్ని స్విచ్ఆఫ్ చేయకుండా ఉంచితే...

జీవితాంతం పనిచేసే అద్భుత నెట్‌వర్క్ స్నేహం...!


స్నేహం... ఓ అద్భుత అనుబంధం...

అది అపూర్వం.. అపురూపం.. అద్వితీయం...

స్నేహం అంటే ఓ విశ్వాసం... వికాసం...

అది ఓ మార్గదర్శి.. ఓ మాధుర్యం...

నిట్టూర్పుల వేళ అది.. ఓ చక్కటి ఓదార్పు...

నేనున్నానంటూ ఆదుకునే ఆపన్న హస్తం స్నేహం...!


సృష్టిలో ఏ జీవికి లేని రీతిలో...

మనిషికే దక్కిన వరం స్నేహం...

రక్త సంబంధం లేకున్నా అంతకంటే...

ఎక్కువగా పెనవేసుకునే అనుబంధం స్నేహం...

చుట్టరికం లేని ఆత్మీయ బంధువు స్నేహితుడు...

బెత్తం పట్టుకోని గురువు స్నేహితుడు...!


డబ్బుకే విలువనిచ్చే నేటి ఆధునిక కాలంలో...

కుటుంబ వ్యవస్థ కునారిల్లుతున్నప్పటికీ...

స్నేహబంధం మాత్రం ఇంకా పటిష్టంగానే ఉంటోంది...

ఉమ్మడి కుటుంబాలు నానాటికీ అదృశ్యమవుతూ...

రక్తసంబంధీకుల మధ్య మాటలు కరవై పోతున్న ప్రస్తుత రోజుల్లో...

అలసిన హృదయాలకు కాస్త సాంత్వన చేకూర్చేది స్నేహబంధమే...!


ఇంట్లోవారితో చెప్పుకోలేని బాధలు కావచ్చు..సమస్యలు కావచ్చు...

ఎలాంటి అరమరికలు లేకుండా స్నేహితులకు చెప్పుకొని సేదతీరుతాం...

అందుకే, శత్రువు ఒక్కడైనా ఎక్కువే...

మిత్రులు వంద వున్నా తక్కువే అంటాడు వివేకానందుడు...

విశ్వాసం లేకుండా స్నేహం వుండదు అంటాడు గౌతమబుద్ధుడు...

శ్రీకృష్ణుడు తన చిన్ననాటి స్నేహితుడు కుచేలుడు తెచ్చిన అటుకుల్ని...

ప్రేమామృతంలా స్వీకరించడమంటే...

బాల్యస్నేహంలోని మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించడమే కదా...!


గున్నమామిడి కొమ్మమీద చిలుకా, కోయిలకు ఊయలకట్టి...

ముద్దుముద్దుగా ముచ్చటలాడించారు మనసుకవి ఆత్రేయ...

స్నేహమేరా జీవితం...స్నేహమేరా శాశ్వతం...

అంటూ కవి సినారె సందేశాత్మకంగా పల్లవిస్తే...

స్నేహమేరా జీవితానికి వెలుగునిచ్చే వెన్నెలా...

స్నేహమేరా బతుకుబాటకు నీడనిచ్చే మల్లెరా...

అని ప్రజాగాయకుడు జయరాజ్‌ సుమధురంగా పరిమళించారు...!


స్నేహం నిండుకుండలాంటిది...

కుండనిండుగా నీళ్లుంటే మనస్సు ఎంత నింపాదిగా వుంటుందో...

మంచి నేస్తంతో స్నేహబంధం సాగినకొద్దీ...

కొత్తకుండలో నీరులా తీయగా వుంటుంది...

మంచిమైత్రీ బంధం మీగడపెరుగులా కమ్మగా...

కలకాలం మనల్ని అంటిపెట్టుకొని...

ఆ మీగడ వెన్నలా...కరిగిన నెయ్యిలా...

అలా అలా ఆ మాధుర్యం...

మన అంతరంగంలో ఓ పెన్నిధిలా నిక్షిప్తమౌతుంది...!


ఒక హృదయం పొంగితే వురికేది కవిత...

రెండు హృదయాలు ఉప్పొంగితే విరిసేది స్నేహం...

రెండు మేఘమాలికలు కలిస్తే కురిసేది జల్లు...

స్నేహితుల అంతరంగాల్లో వూరేది సంతోషాల జల...

కుల మతాలు.. భాష, ప్రాంతాలు అనే సరిహద్దులను చెరిపేస్తూ...

కొత్త పుంతలు తొక్కుతున్న బంధం స్నేహం...!


స్నేహమంటే.. నమ్మకం.. ఆసరా.. బాధ్యత...

స్నేహమంటే.. అవగాహన.. అనురాగం...

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే అంతులేనిది...

ఎన్ని అర్థాలు చెప్పినా...

స్నేహాన్ని సరిగా నిర్వచించడం సాధ్యం కాదు...

ఇంకా ఏదో మిగిలే ఉంటుంది...

అందుకే స్నేహానికి మించిన గొప్పది ఈ లోకంలో లేదు...

అలాంటి స్నేహాన్ని సెలబ్రేట్ చేసుకునే రోజే ఫ్రెండ్ షిప్ డే...

వ్యాఖ్యలు

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

ఇంగ్లీషువాడు .. వాడి భాష మనకి రాదు...

ఇంగ్లీషువాడు సప్తసముద్రాలు దాటి వచ్చేశాడు. ముందు వ్యాపారం చేయడానికి... తరువాత అధికారం చెలాయించడానికి.... వాడి భాష మనకి రాదు... వాడు "గాడ్ ఈజ్ గుడ్" అనేవాడు. మనకి అది "గాడిదగుడ్డు" గా అర్థమైంది. మనం "రాజమహేంద్రి" అన్నాం... వాడికి "రాజమండ్రి"లా వినిపించింది. మన మాట వాడికి అర్ధమయ్యేది కాదు... వాడి భాష మనకి బోధపడేది కాదు. వ్యాపారం, పరిపాలన వాళ్ల అవసరం కనుక తెల్ల అధికారులు ఒక్కొక్కరూ తెలుగు పదాలను పట్టుకున్నారు. డిక్షనరీలు తయారు చేశారు. 1818లో విలియం బ్రౌన్ తొలి తెలుగు - ఇంగ్లీషు డిక్షనరీ తయారుచేశాడు. 1821లో క్యాంప్ బెల్ ఇలాంటిదే ఇంకో నిఘంటువు తయారుచేశాడు. మన మాటలు వాడికి అర్థమయ్యాయి. కానీ వాడి మాటలు మనకి అర్ధం కావాలి కదా. అవసరం వాడిది. అందుకే జాన్ కార్నిక్ మారిస్ అనే వాడు ఇంగ్లీషు తెలుగు డిక్షనరీ తయారు చేశాడు. ఆ తరువాత సీ.పీ. బ్రౌన్ దొర ఇంకో డిక్షనరీ 1852 లో (ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామానికి సరిగ్గా అయిదేళ్ల ముందు) తయారు చేశాడు. చాలా మంది తెల్ల అధికారులు దుబాషీలను పెట్టుకున్నారు. దుబాషీలంటే ద్విభాషీలు. అటుది ఇటు ఇటుది అటు వివరించి చెప్పగలవారు వీరు. కాన

నాన్న ... ఒక అద్భుతం

  ఓ కుర్రాడు 👲 కోపంతో ఇల్లు వదిలి వచ్చేశాడు😤 ఎంత కోపంతో వచ్చాడంటే..  తను చూసుకోలేదు  తన కాళ్లకు వాళ్ల నాన్న బూట్లు వేసుకు వచ్చేశాడని.👞👞  కొడుక్కి ఒక మోటార్ సైకిల్ కొనలేని వాడు కొడుకు ఇంజనీర్ కావాలని కలలు కనడం ఎందుకో.. అంటూ తండ్రిని తిట్టుకుంటూ మరీ ఇంటినుండి బయటికి వచ్చేశాడు.😁 చాలా పెద్దవాడినయ్యాక గాని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళను అని నిశ్చయించుకున్నాడు. 😒 ఇంటి నుండి వచ్చేప్పుడు  కోపం కొద్దీ… ఎప్పుడూ ముట్టుకోనివ్వని వాళ్ల నాన్న పర్సు కొట్టుకోచ్చేశాడు 😉 అమ్మకి కూడా తెలియకుండా  రాసే లెక్కలన్నీ దాంట్లోనే  ఉంటాయని వాడి నమ్మకం.s👲 నడుస్తుంటే బూట్లలో ఏదో తగులుతోంది .  కరుస్తూ ఉన్నట్టు ఉంది .  బూటు లోపల సాఫ్ట్ గా లేదు . మడమ నొప్పెడుతోంది .😣 అయినా అతని కోపం దానిని లెక్కచెయ్యనివ్వలేదు .  లోపల తడి తడి గా అనిపించింది . కాలు ఎత్తి చూశాడు.... బూటు అడుగున చిన్న కన్నం..👞 కుంటుతూనే బస్ స్టాండ్ వచ్చాడు ఎటైనా వెళ్లిపోదామని..!! v🚶 విచారణ లో వాకబు చేస్తే తెలిసింది గంట దాకా బస్ ఏదీ లేదని 🚌 సరే ఏంచేస్తాం. అప్పటి దాకా …  నాన్న పర్సు లో ఏంఉందో చూద్దామని  పర్సు తెరిచాడు ఈ కుర్రాడు . ఆఫీసు లో 40,000 అప్పు తీ

శివతత్వం - పాము, అగ్ని, భూతపిశాచాలు

శివశంకరన్ కంచి మఠానికి చాలాకాలంగా పెద్ద భక్తుడు. ఒకరోజు పరమాచార్య స్వామి వారి దర్శనానికి మఠానికి వచ్చినప్పుడు ఒక సేవకుడు అతనితో చాలా అమర్యాదగా ప్రవర్తించాడు. అతను దాన్ని తనకు జరిగిన అవమానంగా తలచాడు. వెంటనే స్వామి వద్దకు వెళ్ళి ఆ సేవకునిపై చాడిలు చెప్పాలని అతనికి లేదు. అతనికి ఒకసారి స్వామివారితో మాట్లాడే అవకాశం దొరికింది. ఏదో సందర్భానుసారంగా మాట్లాడుతూ పరోక్షంగా తన గుండెల్లో ఉన్న బరువు దింపుకోవడానికి, అరటిపండులోకి సూదిని గుచ్చినట్లుగా, “మఠం పరిచారకులు కొంతమంది చాలా కఠినంగా మాట్లాడుతున్నారు. కొన్ని తప్పులు చేస్తున్నారు. ఇతరులతో డబ్బు పుచ్చుకుంటున్నారు. పరమాచార్య స్వామివారు వీళ్ళతో ఎలా వేగుతున్నారో నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది” అని అన్నాడు మహాస్వామి వారు గట్టిగా నవ్వారు. “నువ్వు చెప్తున్నది నాకేమి కొత్తది కాదు” అన్నట్టుగా చూసి, మాట్లాడడం మొదలుపెట్టారు. ”వేలమంది పనిచేసే ఒక కర్మాగారం తీసుకుందాం. అందరూ నైపుణ్యం కలవారు మంచివారు కాదు కదా? ఎన్నో లక్షల మంది పభుత్వ కార్యాలయాల్లో పని చేస్తున్నారు. అందరూ ఒకేరకమైన నిబద్ధతతో పని చెయ్యరు. చాలా మంది అసలు పని కూడా చెయ్యరు. పని చేసినా అది సరిగ్గా చెయ్యరు, అ